قطع برق؛ ضربه دیگری بر پیکره صنعت کشور

قطع برق؛ ضربه دیگری بر پیکره صنعت کشور

امروزه تولید، صنعت، اشتغال، حمایت و از همه مهمتر دولت تدبیر و امید از واژه‌هایی است که گوش ما صنعتگران از صدای دل‌خراش آن خون به دل دارد. در عجبم که چرا فرمول‌های اقتصادی حمایت از صنعت در ایران معکوس عمل می‌کند. برخی‌ها سخنرانان قهاری هستند که گویا عکس‌های یادگاری و خبری مسئولان با تن خسته و رنجور صنعتگران، پله‌ای است برای ترقی بیشتر و تصاحب صندلی‌های بزرگ‌تر.

مگر فراموش کرده‌ایم که در این چهل سال، جهادگران عرصه صنعت و تولید از همه توان و زندگی خود مایه گذاشته‌اند. هشت سال دفاع مقدس، دوران سازندگی، تحریم‌های ظالمانه و... را دور زدیم، ولی در برابر تحریم‌های داخلی ناتوان بوده‌ایم.

این روزها صنعت و تولید گریبان‌گیر مشکل جدید قطعی برق در فصلی می‌باشد که سابقه نداشته و مشخص نیست مقصر بسیاری از موارد از جمله صادرات بی‌ضابطه برق، مزارع سرسبز بیت کوین، بی‌تدبیری و...، کیست. با این حال بنده نامی جز تحریم‌های داخلی برای آن متصور نیستم که شاید هدفی جز نابود کردن تولید و ضربه به تن رنجور و خسته صنعت نداشته باشد.

بر اساس آمار وزارت کار تعداد شاغلان کشور در سال 1398 حدود ۲۴ میلیون نفر بوده که ۳۲ درصد آن یعنی بالغ بر 7 میلیون و 680 هزار نفر در بخش صنعت فعالیت داشته‌اند تا کمکی به توسعه اقتصادی کشور کنند، ولی با توجه به این موضوع، در روزهای اخیر به صورت مرتب روزانه 2 الی 3 ساعت شرکت‌های صنعتی با قطعی برق مواجه می‌باشند و محاسبه ضرر و زیان فقط در بخش حقوق و دستمزد مشخص می‌کند که این بی‌تدبیری چه زیانی را به صاحبان صنایع و تولید ناخالص ملی وارد می‌نماید.

000/360/15      =      2 ساعت              *      000/680/7

مجموع ساعات قطعی برق نفر در روز     =    قطع برق روزانه   * تعداد شاغلان در بخش صنعت    

    

00/000/240/522  =  تومان 000/34  *             000/360/15 

میزان خسارت روزانه به میلیارد تومان = میانگین دستمزد یک ساعت * مجموع ساعات قطعی برق نفر در روز

 

وقتی به عدد ۵۲۲ میلیارد تومان در روز فکر می‌کنیم، بیشتر متاثر می‌شویم، چراکه این عدد فقط مربوط حقوق و دستمزد کارکنان است که باید صاحبان صنایع آن را بدون هیچ بهانه‌ای پرداخت نماید. علاوه بر این کاهش تولید؛ ضربه‌های اقتصادی بزرگی را در طولانی‌مدت به مردم خواهد زد که این امر باعث کمبود و گرانی کالاها می‌شود و سفره‌های افراد جامعه و اقتصاد کشور کوچک‌تر خواهد شد که ادامه این موضوع به کاهش تولید ناخالص ملی و درآمد سرانه می‌انجامد. در واقع با مبلغ مورد نظر می‌توان130 مدرسه 10 کلاسه، 105 درمانگاه یا 5 بیمارستان 100 تخت‌خوابه یا 2 میلیون و 300 مترمربع آسفالت و هزاران کار دیگر انجام داد که متاسفانه با بی‌تدبیری برخی‌ها این مبلغ دود هوا می‌شود. علاوه بر این، خسارت وارده به صنایع مختلف نظیر صنایع غذایی، نساجی، رنگرزی، تزریق پلاستیک، ذوب فلزات و... به علت قطعی برق بیش از این‌ها است، زیرا ماشین‌آلات و تجهیزات فنی،  این صنایع را با آسیب‌های فراوانی مواجه می‌کند که عدم تعهد تولیدکنندگان به تحویل و برنامه‌ریزی‌های سفارشــات را در پی خواهد داشت. از سوی دیگر، شیوع بیماری کرونا همه صنایع را درگیر و دچار مشکلات بسیاری کرده که در این مقطع خاص تحریم‌های خارجی، داخلی و هزینه‌های شب عید کارخانجات، مطمئنا برای کارآفرینان عبور از این بحران‌ها طاقت‌فرسا خواهد بود.